Handgift: regels, risico's en bewijs

Een handgift is een gift van roerend goed die van hand tot hand gebeurt: contant geld, juwelen, kunst, een gouden munt. Net als bij een bankgift is er geen notaris voor nodig - maar precies omdat er geen overschrijving of akte aan te pas komt, is een handgift het makkelijkst om achteraf te betwisten als er niets op papier staat.

Wat telt als handgift?

Een handgift moet gaan over een roerend goed: iets dat u fysiek kunt overhandigen. Geld, sieraden, kunstwerken en verzamelobjecten komen in aanmerking. Onroerend goed - een woning, een stuk grond - kan nooit via een handgift geschonken worden; daarvoor is altijd een notariële akte vereist.

Waarom een handgift zonder bewijs fragiel is

Bij een bankgift toont het rekeninguittreksel op zijn minst dat er geld van hand veranderde. Bij een handgift ontbreekt zelfs dat: er is geen betaalspoor, geen datum, geen document - alleen de herinnering van de betrokkenen. Dat wordt een probleem zodra iemand anders de gift ter discussie stelt, bijvoorbeeld een andere erfgenaam na het overlijden van de gever, of de fiscus bij een controle.

Hoe bewijst u een handgift?

Net als bij een bankgift lost een apart document dit op: een verklaring waarin gever en begunstigde bevestigen dat het goed op een bepaalde datum, zonder tegenprestatie, van de gever naar de begunstigde ging. Voeg waar mogelijk foto's of andere documentatie toe die het goed identificeren. Onderteken het document bij voorkeur met een gekwalificeerde elektronische handtekening (QES) via itsme of eID: die geeft het document een controleerbare datum en identiteit, iets wat een losse brief of sms-gesprek niet kan.

De verdachte periode geldt ook voor een handgift

Net als een bankgift is een niet-geregistreerde handgift onderhevig aan de “verdachte periode”: overlijdt de gever binnen die termijn, dan telt de gift alsnog mee voor de erfbelasting. De details van die termijn en de registratiekeuze leest u in onze gids over gift registreren en schenkbelasting.